Nog 1,5 dag te gaan

Nog even en dan gaat het echt beginnen ! Vandaag en morgen nog genieten van oranje gebak...
Gisteren op koopzondag wat producten met minder suiker of toegevoegde troep gekocht, met name ook voor Bobette die ook een beetje mee wil doen (zegt ze..). En sowieso is het niet verkeerd, koekjes met wat minder suiker er in. Ik wil niet alles één op één vervangen omdat ik ook mijn verlangen naar zoetigheid wil kwijt raken. Maar suikervrije hagelslag en 'jam' is het proberen waard, zeker voor de schoolboterham.

Waarom 90 dagen geen suiker?

Er is discussie over of suiker wel echt verslavend is, met lichamelijke afkickverschijnselen, of dat het alleen een kwestie is van veranderingen aanbrengen in gewoonten. Maar veel mensen weten ook al dat het nuttigen van suiker weldegelijk lichamelijke reacties oproept.
Bij ratten steeg de hoeveelheid dopamine in beloningscentrum in de hersenen wanneer zij een grote hoeveelheid suiker nuttigden. Een gematigde hoeveelheid liet dit effect niet zien. Natuurlijk zijn mensen geen ratten, maar als je nagaat dat ruim 40 miljoen mensen ter wereld lijden aan obesitas en dit aantal nog steeds groeiende is òndanks dat men inmiddels weet dat chips, koek en snoep niet goed voor je zijn.

En zo is het ook met mij. Ik ben goed op de hoogte van voedsel en wat er in zit, ik weet wat ik zou moeten vermijden om een gezond gewicht te krijgen en tòch lukt het niet om de suikerhoudende versnaperingen te laten staan. Ik heb het diploma gewichtsconsulent en ondanks alle kennis blijft chocola onweerstaanbaar.  Hóe kan het toch dat een roker blijft roken ondanks enge plaatjes van zwarte longen en de wetenschap van kanker? Waarom gaat een drugverslaafde door, ook al slaapt deze al onder een brug? Waarom ga ik door ook al weet ik dat snacks de kans op hart- en vaatziekten, kanker, versleten gewirchten,morbide obesitas, cellulites en een minder fraai uiterlijk tot gevolgd hebben? Ik heb nu geen klachten dus alles lijkt nog een 'ver van mijn bedshow'. Op het fraaie uiterlijk en de cellulites na weliswaar. Net zoals rokers vaak hun 'opa die 90 werd en altijd heeft gerookt' er bij halen zo denk ik dat het heus allemaal wel meevalt. Tòtdat ik me voorneem om een dag niet te snoepen. De ochtend gaat nog, maar al snel volgt een niet te stoppen zin in suikerhoudend spul en tot nog toe snaai ik om een uur of vier 's middags en heb ik de gedachte "morgen begin ik ècht".
Het voelt ook echt als een verslaving, als een strijd, als iets wat moeilijk is. Het is meer dan 'gewoonte' het is echt een lichamelijke en geestelijke verslaving.
Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn als je een lange tijd zonder - of met zeer weinig - suiker leeft.
Niet eens zo zeer om gewicht te verliezen maar om verlost te worden van de niet te stillen snaaizucht.
Nog belangrijk om te vertellen dat het mij om de toegevoegde c.q. geraffineerde suikers gaat.

1 mei begin ik, cold turkey...

Wordt vervolgd.